พระปุณณะ

ในวันออกพรรษา พระภิกษุสาวกเป็นจำนวนมากได้พากันถวายบังคมลาพระบรมศาสดา จากนั้นก็ออกสู่ท้องถนนมุ่งหน้าจาริกเผยแผ่ธรรมะ พระปุณณะ พระภิกษุสาวกผู้มีความสามารถในการเทศน์ การสอนและเป็นที่เคารพนับถือมากที่สุดท่านหนึ่ง ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าเกี่ยวกับความตั้งใจของท่าน ที่จะกลับไปเผยแผ่ธรรมะในถิ่นฐานบ้านเกิดของท่าน พระปุณณะมาจากเกาะสุนาปรันตะ ตั้งอยู่ในทะเลฝั่งตะวันออก

พระพุทธองค์ตรัสท้วงว่า "เราได้ทราบว่าถิ่นเกิดของท่าน ยังเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนอยู่มาก ชาวพื้นเมืองถิ่นนั้นมีกิตติศัพท์ว่าเป็นพวกดุร้ายและมีเรื่องขัดแย้งรุนแรง ตถาคตไม่แน่ใจว่าท่านคิดดีแล้วหรือที่จะกลับไปเผยแผ่ธรรมะที่นั่น"

พระปุณณะเถระกราบทูลตอบว่า "ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า เป็นเพราะเหตุที่ชนชาวถิ่นนั้นยังดุร้าย ป่าเถื่อนนั่นเทียว ข้าพเจ้าจึงประสงค์จะไปเทศนาสั่งสอนธรรม ณ ที่นั้น ข้าพเจ้าอาจสามารถแสดงให้ชนเหล่านั้นเห็นวิถีแห่งเมตตาธรรมและอหิงสธรรม ข้าพเจ้าเชื่อว่าจักได้รับผลสำเร็จ"

"ปุณณะ ท่านจะทำอย่างไร หากชนเหล่านั้นขู่ตะคอกใส่ท่าน"

"ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า นั่นไม่เป็นปัญหาอย่างใดเลย นับว่ายังดีที่คนพวกนั้นยังไม่ขว้างก้อนหินและสิ่งปฏิกูลใส่ข้าพเจ้า"

"ถ้าหากพวกเขาขว้างก้อนหินและสิ่งปฏิกูลใส่ท่านเล่า"

"ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า นั่นไม่เป็นปัญหาอีกนั่นแหละ อย่างน้อยพวกเขายังไม่เฆี่ยนตีข้าพเจ้าด้วยไม้เรียวและไม้ตะพด"

"ถ้าหากพวกเขาตีท่านด้วยไม้เรียวและไม้ตะพดเล่า"

พระปุณณเถระยิ้ม กราบทูลตอบว่า "ข้าพเจ้าก็ยังเห็นว่าพวกเขาอ่อนโยนอยู่ดี เพราะถึงอย่างไรพวกเขาก็ยังไม่ถึงกับฆ่าแกงข้าพเจ้า"

"ปุณณะ หากพวกเขาฆ่าท่านเล่า"

"ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพเจ้าสงสัยยิ่งนักว่าสิ่งนั้นจะเกิดขึ้นหรือไม่ แต่ถ้าหากมันเกิดขึ้นจริง ข้าพเจ้าย่อมพิจารณาว่าการตายซึ่งอุทิศเพื่อวิถีแห่งเมตตาธรรมและอหิงสธรรม เป็นความตายที่มีความหมาย ซึ่งช่วยยืนยันคำสอนได้เป็นอย่างดี ทุกคนย่อมต้องตาย ข้าพเจ้ามิได้เสียใจที่จะตายเพื่ออริยมรรค"

พระพุทธองค์ทรงสรรเสริญพระสาวก "ท่านช่างวิเศษแท้ ปุณณะท่านมีความอาจหาญในการเผยแผ่ธรรมะในนิคมสุนาปรันตะ อันที่จริงตถาคตตั้งกระทู้เหล่านี้ เพียงเป็นประโยชน์แก่ภิกษุทั้งหลายที่ห้อมล้อมอยู่ ณ ที่นี้ ตถาคตไม่มีข้อสงสัยอันใดในความสามารถ และข้อวัตรด้านอหิงสธรรมของท่าน"