วันขึ้เกียจ

วันขี้เกียจ ... ฉันชอบวันนี้ที่สุด
มันเป็นวันที่ฉันขยันโดยเต็มใจ
วันนี้ไม่มีเป้าหมายใดให้ไปถึง
ไม่มีกำหนดการ ตารางเวลาบังคับให้ทำ
ฉันจึงทำทุกการงานด้วยความสนุกสนาน ร่าเริงใจ

ไถ่บอกว่า ในทุกสัปดาห์ควรจัดสรรวันหนึ่งให้เป็นวันขี้เกียจ
ในวันนี้เราจะใช้ชีวิตอย่างมีสติ ดื่มด่ำกับทุกกิจกรรมที่ทำ
ปลูกผัก รดน้ำต้นไม้ เดิน อ่านหนังสือ สนทนากับครอบครัว เพื่อนๆ
ทำทุกอย่างอย่างอ่อนโยนและสบายๆ ผ่อนคลายไร้จุดหมาย

พวกเราทำงานทุกวัน ดูช่างขยันแต่กลับหมดแรง
พลังเหือดหายไปกับการรีบเร่ง วิ่งตามตารางนัดหมาย
แม้กระทั่งวันหยุด เราก็ทำงาน ต้องเที่ยวให้ครบ ทำกิจกรรมให้หมด
เสร็จจากอันนี้ ต้องไปอันนั้น แล้วยังมีเรื่องอื่นๆ อีก
ไม่เหลือพื้นที่ให้ตัวเองและคนรอบข้าง

ขี้เกียจให้เป็น
อ้อยอิ่งกับการทำเรื่องเล็กๆ น้อยๆ
เบิกบาน ใส่ใจ จดจ่อกับสิ่งนั้นอย่างเต็มที่
วันขี้เกียจเป็นวันที่ฉันขยัน และเบิกบานใจที่สุด

จากหนังสือ "ดั่งกันและกัน" จากตาสู่ใจ ธรรมะใกล้มือ
สมคิด ชัยจิตวนิช ภาพ
นันทจิตรา อักษร